Acrylweefsel lijmen en lassen

Het verlijmen van acrylweefsels is een industrieel proces waarbij acrylcanvas, markiezenstof en scheepsdoek worden samengevoegd met behulp van door warmte geactiveerde kleefband of speciale acryllijm. Dit levert naden op die sterker, duurzamer en waterdichter zijn dan bij traditioneel naaiwerk.

Miller Weldmaster alle fasen van het lasproces: hoe acrylweefsel zich onder invloed van warmte gedraagt, welke lasmethode het beste bij uw productievolume past, hoe gelaste naden zich verhouden tot genaaide alternatieven, en hoe u de meest voorkomende lasfouten kunt voorkomen. Of u nu een kleine markiezenwinkel runt of een productielijn met grote volumes, de informatie hier is direct van toepassing op uw aankoopbeslissing.

Belangrijkste opmerkingen

• Acrylweefsel kan niet thermisch worden gelast zoals PVC, omdat het niet smelt en weer aan elkaar hecht; in plaats daarvan moet het worden verlijmd met warmtegeactiveerde kleefband of acryllijm.
• Met behulp van hete lucht, hete wiggen, impuls- en radiofrequentielassen kan acrylaat-verbindingsband worden geactiveerd om sterke, duurzame verbindingen te creëren.
• Naadverbindingen van acryl voorkomen dat de draad vervaagt, er gaatjes ontstaan door de naald en de draad snel verslijt — de drie meest voorkomende zwakke punten bij het naaien van acrylcanvas.
• Procesregeling — temperatuur, druk en machinesnelheid — is de belangrijkste factor voor de naadsterkte en de consistentie in productieomgevingen.
• Miller Weldmaster machines die speciaal zijn afgestemd op het verlijmen van acryl, waaronder de T300 Extreme, Triad Extreme en 112 Extreme.

Wat is het lassen van acrylweefsel?

Het lassen van acrylweefsel — beter bekend als het verlijmen van acrylweefsel — is het industriële proces waarbij twee of meer stukken acrylweefsel permanent worden verbonden met behulp van een door warmte geactiveerde kleefband of acryllijm, aangebracht via een geautomatiseerde lasmachine. Het resultaat is een naad die volledig afgedicht en weerbestendig is en die qua sterkte superieur is aan traditionele genaaide naden voor de meeste toepassingen in de buitenlucht en de scheepvaart. Technici kiezen er vaak voor om vóór het verlijmen de oppervlakken met een oplosmiddel, zoals isopropanol of een geschikt reinigingsmiddel, af te vegen om er zeker van te zijn dat deze vrij zijn van verontreinigingen.

In tegenstelling tot PVC- of polyurethaanstoffen, die bij directe hitte smelten en weer aan elkaar hechten, is acrylstof op vezelniveau een synthetisch en niet-poreus materiaal, waardoor standaard hobbylijmen op waterbasis niet werken. In plaats daarvan zijn speciale acryllijmen of -cement nodig als bindmiddel — en niet alleen hitte — om een permanente naad te creëren. Inzicht in dit verschil is het uitgangspunt voor iedereen die een machine kiest of procesparameters instelt voor de productie van acryl.

Acryllijm werkt bijvoorbeeld door de oppervlakken van acrylplaten chemisch te smelten, waardoor ze met elkaar versmelten terwijl het oplosmiddel verdampt. Dit proces zorgt voor een verbinding die vaak sterker is dan het acryl zelf en die de optische helderheid behoudt, wat cruciaal is bij het verlijmen van heldere acrylplaten. Het vermogen van acryllijmen om sterke verbindingen te creëren en de optische helderheid te behouden, maakt ze ideaal voor toepassingen waarbij esthetiek en duurzaamheid belangrijk zijn. Het kiezen van de juiste lijm of kleefstof is essentieel om ervoor te zorgen dat het eindproduct voldoet aan zowel structurele als visuele eisen.

Waarom acrylweefsel niet op dezelfde manier kan worden gelast als PVC

Het belangrijkste technische verschil: acryl is een geweven synthetische vezel, geen thermoplastische folie. PVC- en polyurethaanstoffen smelten onder invloed van warmte en smelten weer aan elkaar wanneer er druk op wordt uitgeoefend — daar maakt direct thermoplastisch lassen gebruik van. Acrylweefsel gedraagt zich niet op deze manier. Als u directe hitte toepast zonder lijm, loopt u het risico dat het oppervlak gaat glanzen of verschroeien zonder dat er een naadverbinding ontstaat. Dit is het meest voorkomende misverstand dat kopers in het gesprek naar voren brengen, en het is van belang omdat het van invloed is op de machinekeuze, de keuze van de tape en elke instelling van de procesparameters in de productie.

Hoe acryllijmen werken bij het verlijmen van acrylweefsel 

Bij het thermische verbindingsproces wordt gebruikgemaakt van gelamineerde kleefband — met aan beide zijden een sterke kleeflaag — die tussen de twee stukken acrylweefsel wordt geplaatst. De lasmachine brengt warmte aan om de lijm te activeren, waarna de verbinding door druk van de verbindingsrollen en -staven wordt gefixeerd. Volg deze volgorde bij elke productierun:

1. Plaats de gelamineerde kleefband tussen de twee stukken acrylstof, zodat deze volledig binnen de naadtoeslag valt. Breng, voordat u verdergaat, eerst een klein beetje lijm aan op een stukje reststof om de compatibiliteit te controleren en schade te voorkomen. Door eerst een klein, onopvallend stukje reststof te testen, weet u zeker dat de lijm niet doordringt of het materiaal beschadigt.
2. Pas via de lasmethode — hete lucht, hete wig, impuls of RF — gecontroleerde warmte toe om de lijm te activeren binnen het juiste temperatuurbereik voor acryl.
3. Oefen druk uit met behulp van lijmrollen en -staven om de naad te verstevigen en ervoor te zorgen dat de lijmlaag van de tape volledig contact maakt met beide stofoppervlakken. Let bij het aanbrengen van de lijm goed op de hoeveelheid; gebruik bij voorkeur een naaldapplicator of een spuit om vlekken of overtollige lijm te voorkomen. Als er te veel lijm wordt gebruikt, kan de stof doordrenken en verkleuren; overmatig lijmen moet dus worden vermeden.
4. Laat het materiaal eerst afkoelen voordat u het aanraakt, zodat de hechting volledig kan uitharden. Aan een naad trekken voordat deze is afgekoeld, is een van

Welke eigenschappen maken acrylweefsel geschikt om te verlijmen?

Acryl wordt op de markten voor zonwering, scheepsbouw en buitenmeubilair om specifieke prestatieredenen tegen een hogere prijs verkocht. Juist die eigenschappen die het materiaal zo waardevol maken, maken een goede verlijming ook van cruciaal belang — een gebrekkige naad in een acrylproduct heeft niet alleen gevolgen voor het productieproces, maar ook voor de prestaties van de stof zelf.

• UV-bestendigheid: bestand tegen verkleuring en aantasting van het oppervlak door langdurige blootstelling aan de zon — de belangrijkste reden waarom fabrikanten van zonwering en scheepsdoeken dit materiaal aanbevelen.
• Vochtafvoer: voert vocht af van het oppervlak zonder het op te nemen, waardoor de structurele integriteit in natte omgevingen behouden blijft.
• Olie- en chemicaliënbestendigheid: presteert betrouwbaar in industriële en maritieme omgevingen waar verontreinigende stoffen aanwezig zijn.
• Hoge treksterkte en rekbestendigheid: houdt de spanning in luifelframes en schaduwconstructies vast zonder uit te rekken of door te hangen.
• Weersbestendigheid buitenshuis: behoudt zijn structurele integriteit bij extreme temperaturen, van koude winteropslag tot blootstelling aan de volle zomerzon.

Verbindingsmethoden voor acrylweefsel: een vergelijking tussen hete lucht, hete wig, impuls- en RF-lassen

De keuze van de juiste verlijmingsmethode voor acrylweefsel hangt af van drie factoren: uw productievolume, de gebruikelijke vorm van de naad en het gewicht van het acrylmateriaal dat u verwerkt. Er zijn verschillende soorten acryllijmen, elk met hun eigen kenmerken en toepassingen, om tegemoet te komen aan uiteenlopende verlijmingsbehoeften en vergelijkbare toepassingen. Het selecteren van de juiste lijm is belangrijk voor het bereiken van optimale resultaten bij vergelijkbare toepassingen, aangezien verschillende lijmen, zoals contactlijm, spuitlijm en industriële lijmen, wellicht beter geschikt zijn voor specifieke taken. Elke methode activeert dezelfde warmtegeactiveerde kleefband — wat verschilt is hoe de warmte wordt toegevoerd en hoe snel de machine door een naad kan bewegen. De onderstaande tabel brengt elke methode in kaart voor de productiecontext waarvoor deze het meest geschikt is.

Het belangrijkste om te onthouden bij bovenstaande tabel is dat bij geen van deze methoden de acrylstof zelf wordt gesmolten. Elke rij beschrijft een manier om de kleefband te activeren. De stof blijft intact. De hechting ontstaat tussen de tape en het oppervlak van de stof, niet tussen twee aan elkaar gesmolten stofoppervlakken.

Machine-instellingen voor het verlijmen van acryl — temperatuur, druk en snelheid

Acrylstof vereist een lagere temperatuur dan vinyl of PVC. Het exacte bereik hangt af van de specifieke acrylmix en het gewicht van de coating, maar het algemene principe geldt voor alle materialen: als je een glanslaag op het oppervlak van de stof ziet, is de temperatuur te hoog. Verlaag de temperatuur en verhoog vervolgens de snelheid om dit te compenseren.

De snelheid is van belang omdat de verblijftijd – de tijd dat de stof op het hechtpunt aan warmte wordt blootgesteld – rechtstreeks bepaalt hoeveel energie de lijm opneemt. Als je bij de juiste temperatuur te snel werkt, wordt de lijm onvoldoende geactiveerd. Als je bij de juiste temperatuur te langzaam werkt, loop je het risico dat de stof verschroeit. De juiste balans vind je door een proefnaad te maken, niet door een berekening.

De drukinstellingen zijn van invloed op hoe goed de geactiveerde lijm hecht aan beide stofoppervlakken. Bij te weinig druk ontstaat er onvolledige hechting, vooral langs de naadranden. Te veel druk op lichtgewicht acrylcanvas kan het weefsel vervormen en leiden tot cosmetische onvolkomenheden in de eindproducten.

Voer, voordat u met de productie van een nieuwe partij stof begint — of na elke wijziging in de machine-instellingen — een proefnaad uit op een reststuk van hetzelfde materiaal en voer een afpeltest uit voordat u definitief verdergaat. De toepassingsspecialisten Miller Weldmaster kunnen u adviseren over de startparameters voor uw specifieke stof en machinemodel.

Acrylweefsel verlijmen versus naaien — Waarom industriële fabrikanten de overstap maken

Naaiwerk is al decennialang de gangbare methode om acrylcanvas te verbinden. Het werkt – tot op zekere hoogte. Bij productie op grote schaal en gedurende de gehele levensduur van producten voor buiten- en maritiem gebruik zorgen drie specifieke manieren waarop het materiaal kan bezwijken er consequent voor dat fabrikanten overstappen op gelijmde naden. Gelijmde naden zorgen voor een sterke verbinding en uitstekende hechting, wat cruciaal is voor prestaties op de lange termijn. Als je deze drie manieren begrijpt, wordt duidelijk waarom de overstap van naaiwerk naar lijmen niet alleen een verbetering van het proces is, maar ook een beslissing op het gebied van garantie en kwaliteitsbeheer.

De verborgen kosten van het naaien van acryl — verkleuring van het garen, naaldgaatjes en herstelwerk

Het verbleken van garen is de eerste manier waarop het product defect raakt. Acrylstof is ontworpen om UV-straling te weerstaan — het behoudt zijn kleur en structuur zelfs na jarenlange blootstelling aan direct zonlicht. Garen is dat niet. Het polyester- of nylongaren dat wordt gebruikt om acrylzeil te naaien, verslijt sneller dan de stof zelf. Het resultaat is een opvallend contrast: verbleekt garen dat door intacte stof loopt. Voor zonneschermbedrijven met garantieverplichtingen is het verbleken van garen een reden voor terugroepacties, en niet alleen een cosmetisch probleem.

Lekken door naaldgaatjes vormen de tweede manier waarop het product defect kan raken. Elke steek zorgt voor een gaatje in de stof. Als de draad nieuw en nog intact is, vult deze het gaatje op en blijft de waterdichtheid redelijk behouden. Naarmate de draad door blootstelling aan UV-straling verzwakt, gaan de gaatjes openstaan. Water dringt dan binnen langs de naadlijn — precies de manier waarop een outdoor- of maritiem product is ontworpen om dit te voorkomen.

Herstelkosten verergeren beide problemen. Om een acrylaatnaad opnieuw te naaien, moet de oude draad worden verwijderd, moet de naaimachine opnieuw worden ingesteld en moet de naad opnieuw worden genaaid — met een reëel risico dat de naaldgaatjes van de eerste naad de reparatie in gevaar brengen. Het doorvoeren van dezelfde naad door een lijmmachine na de eerste controle kost slechts een fractie van de tijd. Op productieschaal leidt dit verschil in arbeidsintensiteit tot aanzienlijke kosten per strekkende meter.

Hechtsterkte: wat gelijmd acryl biedt ten opzichte van naaien

De industrienorm voor naden in zonwering en scheepsdoek ligt tussen 60 en 80% van de treksterkte van het basisweefsel. Een naad die onder deze norm valt, vormt een risico voor de garantie; een naad die aan of boven deze norm ligt, gaat de verwachte levensduur van het product mee. Goed verlijmde acrylnaden met de juiste warmtegeactiveerde tape halen deze norm steevast — en behouden deze gedurende de gehele levensduur van het product, omdat de verlijming niet onderhevig is aan UV-afbraak zoals garen dat wel is.

Naadverbindingen kunnen in het begin een vergelijkbare sterkte hebben. Het verschil wordt pas na verloop van tijd duidelijk. Naarmate het garen verslijt, neemt de sterkte van de naad af. Bij een gelijmde naad treedt die verslechtering niet op. Voor fabrikanten die hun producten met een meerjarige garantie ondersteunen, is de gelijmde naad de optie met het laagste risico.

Toepassingsgebieden van het verlijmen van acrylweefsel — Sectoren en toepassingen

De sectoren die acrylcanvas gebruiken, hebben één ding gemeen: langdurige blootstelling aan UV-straling, vocht en mechanische belasting. Juist onder die omstandigheden komen de zwakke punten van genaaide naden het sterkst naar voren — en zijn gelijmde naden van onschatbare waarde. Hieronder staan de belangrijkste sectoren Miller Weldmaster met oplossingen voor het verlijmen van acryl.

Zonweringen en schaduwconstructies

De productie van zonwering is de belangrijkste toepassing voor het verlijmen van acrylweefsel. Commerciële zonwering wordt voortdurend blootgesteld aan UV-straling en regen — vaak vijf tot tien jaar lang voordat deze wordt vervangen. Onder deze omstandigheden treden binnen de eerste twee tot drie jaar verkleuring van de draden en lekken door naaldgaatjes op, wat leidt tot klachten van klanten en garantieclaims nog voordat het weefsel zelf defect raakt.

Gelijmde naden pakken beide soorten defecten direct aan. De luifel blijft gedurende de gehele levensduur aan de specificaties voldoen, de fabrikant krijgt minder reclamaties te verwerken en het vertrouwen in de garantie vertaalt zich direct in een concurrentievoordeel bij het inschrijven op commerciële projecten. Bedrijven die overstappen op lijmen melden doorgaans al binnen het eerste productiekwartaal een meetbare afname van het aantal herbewerkingen aan naden.

Zeildoek en bootafdekkingen

Bij maritieme toepassingen komen zout water en voortdurende buigbewegingen nog eens bovenop de blootstelling aan UV-straling en vocht waarmee luifels al te maken hebben. Deze omstandigheden versnellen de slijtage van de garens sneller dan welke andere omgeving dan ook — een genaaid product van maritiem canvas kan al binnen één vaarseizoen lekken in de naden vertonen onder omstandigheden met veel UV-straling en zoutnevel.

Gelijmde naden blijven waterdicht, ook na herhaaldelijk buigen en blootstelling aan chemicaliën in maritieme omgevingen. Bimini-kappen, bootafdekkingen en spatzeilen zijn de meest voorkomende maritieme producten waarbij fabrikanten de overstap maken van naaien naar lijmen — en waarbij het kwaliteitsverschil voor de eindklant het duidelijkst zichtbaar is.

Vrijetijdsartikelen en tuinmeubilair

Overtrekken voor terrasmeubilair, parasolhoezen en kussenhoezen voor buiten worden net als markiezen blootgesteld aan UV-straling en vocht, maar moeten daarnaast ook voldoen aan esthetische eisen vanuit de consument. De naad is zichtbaar. Bij genaaide naden op hoogwaardige tuinmeubelproducten vertonen de draden verkleuring en zijn de steken ongelijkmatig, wat bij de koper de indruk wekt dat er kwaliteitsproblemen zijn, ongeacht of de naad daadwerkelijk is gescheurd.

Gelijmde naden zien er strak uit — geen zichtbare stiklijn, geen verkleuring van de draad. Voor fabrikanten die hun producten in het topsegment van de markt voor outdoor-vrijetijdsartikelen positioneren, is het esthetische voordeel van gelijmde naden commercieel gezien net zo belangrijk als het structurele voordeel.

Gespecialiseerde industriële toepassingen

Naast de traditionele toepassingen in de buiten- en maritieme sector wordt het verlijmen van acrylweefsel ook toegepast bij filterzakken, beschermhoezen en op maat gemaakte industriële behuizingen, waar chemische bestendigheid en de integriteit van de naden onder mechanische belasting absolute vereisten zijn. Bij deze toepassingen wordt een genaaide naad vaak zonder meer uitgesloten van de specificaties — het risico op perforatie is onverenigbaar met de vereiste lekdichtheid. Verlijmde acrylnaden bieden het volledig afgedichte oppervlak dat deze toepassingen vereisen.

De juiste machine kiezen voor het verlijmen van acrylweefsel — Een gids voor kopers

Welke machine het meest geschikt is voor uw bedrijf, hangt af van drie factoren: hoeveel u per ploeg produceert, welke naadvormen uw producten vereisen en hoe zwaar het acrylweefsel is dat u verwerkt. In het onderstaande overzicht worden deze factoren in kaart gebracht aan de hand van de machinecategorieën Miller Weldmaster . Beschouw dit als een uitgangspunt voor het gesprek met een toepassingsspecialist — niet als een definitieve specificatie.

Kleinschalige activiteiten en kleine bedrijven

Voor bedrijven die kleinere series, uiteenlopende naadvormen of een breed scala aan acrylproducten verwerken, is impulslassen doorgaans de juiste keuze om mee te beginnen. De lagere investeringskosten sluiten goed aan bij het productieprofiel, en de flexibiliteit om verschillende naadlengtes te verwerken zonder ingrijpende aanpassingen aan de instellingen is ideaal voor bedrijven waar geen twee opdrachten hetzelfde zijn.

Productieprofiel: impulsmachines verwerken naadlengtes van enkele centimeters tot enkele meters, met cyclustijden die aansluiten bij het tempo van handmatige toevoer. De belangrijkste procesvariabele is de verblijftijd — de duur van de warmteimpuls. Het correct instellen hiervan voor uw specifieke combinatie van tape en stof is een eenmalige kalibratie, waarna gedurende de hele productierun consistente naden worden verkregen.

Fabrikanten van middelgrote markiezen en scheepsdoeken

Zonneschermfabrikanten en producenten van scheepszeilen die in middelgrote volumes produceren — met vaste productieschema’s, constante stofgewichten en de noodzaak van lange, doorlopende naden — zijn de ideale kandidaten voor hete-lucht- en hete-wig-lasmachines. Bij de productie van doorlopende naden met constante snelheden presteren deze machines beter dan alternatieve impulslasmachines, gemeten op basis van de kosten per strekkende meter.

De T300 Extreme en 112 Extreme zijn de speciaal voor dit productieprofiel ontwikkelde oplossingen Miller Weldmaster. Beide machines zijn afgestemd op het verlijmen van acryl: het temperatuurbereik, de druksystemen en de doorvoersystemen zijn ontworpen voor de lagere warmtebehoefte en de nauwkeurige snelheidsregeling die acrylweefsel vereist.

Productielijnen voor grote volumes en geautomatiseerde productielijnen

Fabrikanten die op grote schaal produceren — waarbij de kosten van machinestilstand en het herstel van lasnaden worden gemeten in productie-uren in plaats van in afzonderlijke opdrachten — hebben machines nodig met een hogere doorvoercapaciteit en meer automatiseringsmogelijkheden. RF-las- en geautomatiseerde verbindingssystemen voorzien in die behoefte.

De Triad Extreme en de op maat gemaakte automatiseringsopties Miller Weldmaster zijn op dit segment gericht. Op dit productieniveau ligt de nadruk niet alleen op de mogelijkheden van de machine, maar ook op systeemintegratie: hoe het lasstation in de bredere productielijn past, hoe de verwerking voor en na het lasstation eruitziet, en hoe kwaliteitscontrole in het proces wordt ingebouwd in plaats van er achteraf op toegepast.

Veelvoorkomende problemen bij het verlijmen van acryl — en hoe je deze kunt voorkomen

Bij acrylaatverlijming ontstaan er altijd sterke verbindingen als de procesparameters correct zijn ingesteld. Als dat niet het geval is, is het probleem vrijwel altijd terug te voeren op een van de volgende drie oorzaken: te veel warmte, onvoldoende druk of inconsistente instellingen tijdens een productierun. Elk van deze problemen is te voorkomen.

Bovendien kan een te korte uithardingstijd bij acryllijmen leiden tot zwakke verbindingen, aangezien de hechtsterkte in de eerste 24 uur na het aanbrengen aanzienlijk toeneemt en lijmen pas na een volledige uitharding hun maximale sterkte bereiken. Het is ook van cruciaal belang om rekening te houden met de uithardingstijden, aangezien deze kunnen variëren afhankelijk van het type lijm en de toepassingsomstandigheden. Let er bij het kiezen van een vloeibare lijm of tape voor het verlijmen van acrylweefsel op dat deze flexibel, UV-bestendig en waterdicht is, om een duurzame en betrouwbare verbinding te garanderen.

Storingsmodus 1 — Oppervlakteverglazing of verschroeiing

Oppervlakteglans ontstaat wanneer de temperatuurinstelling te hoog is voor het specifieke acrylweefsel dat wordt verlijmd. Acrylcoatings — met name de in de massa geverfde afwerkingen die worden gebruikt voor hoogwaardig markiezen- en scheepszeildoek — zijn gevoelig voor overmatige hitte. Oppervlakteglans beïnvloedt zowel het uiterlijk van de naad als de hechtsterkte, omdat de lijm op de tape te sterk kan gaan werken en zijn structurele integriteit kan verliezen voordat de naad is uitgehard.

Preventie: Maak eerst een proefnaad bij de laagste temperatuur van uw temperatuurbereik voordat u een productierun start met een nieuwe partij stof. Als er glans ontstaat, verlaag dan de temperatuur voordat u de snelheid verhoogt. Bij acrylstoffen is een lagere snelheid bij een lagere temperatuur altijd betrouwbaarder dan een hogere snelheid bij een hogere temperatuur.

Foutmodus 2 — Afbladderen aan de rand van de naad als gevolg van oppervlakte-energie

Randloslating ontstaat door onvoldoende druk tijdens het verlijmen, of doordat de kleefband niet volledig in de naadtoeslag was gedrukt voordat er warmte werd toegepast. Het midden van de naad kan goed hechten, terwijl de randen omhoog komen — een defect dat direct zichtbaar wordt bij een loslaattest of, erger nog, pas in de praktijk na de installatie.

Preventie: Controleer de plaatsing van de tape voordat u het materiaal door de machine voert. Controleer of de instellingen van de aandrukrol binnen het aanbevolen bereik voor het gewicht van de stof liggen. Voer na de eerste naad van elke productieserie een afpeltest van 10 minuten uit — trek de naad met de hand aan de rand uit elkaar — voordat u verdergaat. Als de rand netjes loslaat, pas de instellingen dan aan voordat u verdergaat.

Foutmodus 3 — Variaties in de hechting binnen een productieserie

Inconsistentie tussen productieruns is de moeilijkst te diagnosticeren fout, omdat afzonderlijke naden er op het eerste gezicht acceptabel kunnen uitzien, terwijl de totale naadsterkte varieert. De twee meest voorkomende oorzaken zijn machine-instellingen die tijdens een lange productierun afwijken — met name de temperatuur, die kan veranderen naarmate de machine een thermisch evenwicht bereikt — en variaties tussen partijen stof, waarbij verschillende coatinggewichten of acrylmengsels andere parameterinstellingen vereisen.

Preventie: Kalibreer de machine-instellingen aan het begin van elke dienst, niet alleen bij de eerste installatie. Wanneer u overschakelt naar een nieuwe partij materiaal, behandel deze dan als nieuw materiaal: maak een testnaad en controleer deze voordat u met de volledige productie begint. Door tijdens een productierun (en niet alleen aan het begin) steekproefsgewijs de naadsterkte te testen, kunt u afwijkingen opsporen voordat deze tot kwaliteitsproblemen leiden. De service- en trainingsprogramma’s Miller Weldmaster omvatten protocollen voor productiekalibratie voor elk machinemodel.

Als uw stof niet in de lijst aan de linkerkant staat, neem dan contact met ons op en vertel ons wat u nodig hebt voor het lassen van stoffen.